From Miami via Wellington to Historic Clewiston

Vandaag verlaten we Miami weer. Eerst gaan we ontbijten op Miami Beach, dan rijden we een stuk naar het noorden om naar de omgeving te kijken waar veel paarden komen, Wellington en van daaruit rijden we alvast een stuk naar het westen om te overnachten in Clewiston.

Maar voordat we op reis gaan, checken we uit bij het Marriott Hotel aan Bisayne Bay. Het is een mooi hotel, zakelijk, met een mooi uitzicht op de haven en gedeeltelijk op de stad. Het was ook niet ver van de American Airlines Arena, wat voor de wedstrijd goed van pas kwam. Verder was het openbaar vervoer op loop afstand, wat weer gunstig was voor ons bezoek aan Little Havana. Na het uitchecken rijden we over de brug via een aantal eilanden naar Miami Beach. Ze zijn flink de weg aan het verbouwen op Miami Beach. Na een klein rondje rijden hebben we een plekje gevonden en lopen zo naar News Café, vlakbij South Beach. We gaan zitten, kijken om ons heen en bestellen ontbijt. Na ons flinke ontbijt lopen we naar de overkant, zo naar het strand.
Xandrine geniet van het strand, de zee en het zand. Ze vindt hier en daar nog wat schelpen en andere dingen. We laten het meeste liggen, vooral de kwallen, en nemen alleen wat schelpjes mee. Na een tijdje op het strand gespeeld te hebben, is het tijd om verder te rijden. We lopen naar de auto en zijn precies op tijd voor het aflopen van ons parkeerkaartje. We rijden naar het noorden en de zon en regen wisselen elkaar onderweg een aantal keren.
Na een flinke rit komen we aan in Wellington, waar we bij Starbucks een kop koffie nemen. We zoeken gelijk een geschikte route naar het Palm Beach International Equestrian Center op. Hier komen in de wintermaanden vele ruiters met paarden heen om te overwinteren. Verder worden er hier vele shows, wedstrijden en clinics gehouden. Als wij er aankomen zijn er geen wedstrijden of shows meer, maar zijn er nog wel een paar paarden en we mogen het terrein per auto verkennen. Maar goed ook, want het terrein is groot, erg groot en waarschijnlijk hebben we nu meer van het terrein kunnen zien, dan wanneer het vol geweest was met paarden en shows.
Als we het volledige terrein rondgetourd hebben, verlaten we het terrein weer en gaan we verder op pad, richting het westen, waar we zullen overnachten in Clewiston. We overnachten in de Clewiston Inn, een historisch hotel, wat een geweldige jaren 30 inrichting en uitstraling heeft. De rit van Wellington naar Clewiston gaat grotendeels door een gebied waar rietsuiker verbouwd wordt. Kilometers lange velden met suikerriet. Na de rit komen we aan bij het mooie hotel. We checken in en gaan in de buurt eten bij Sunrise, een mexicaans restaurant. Niet slecht, maar ook niet geweldig. Goed eten, voor een goede prijs. Daarna gaan de lampjes uit. Morgen rijden we verder naar het westen, waar we overnachten in Sarasota.

From Miami via Wellington to Historic Clewiston

On a truck, to Little Havana and dinner at the Bayside

Vandaag weer een mooie warme dag in Miami. We gaan eerst ontbijten bij een local en dan naar Little Havana met het openbaar vervoer. Als we nog tijd over hebben, gaan we via Bayside terug naar het hotel.

We gaan allereerst ontbijten bij S&S Diner op een kleine 10 minuten loopafstand van het hotel. Het is een klein zaakje, waar voornamelijk de lokale bevolking komt eten. Het bestaat al sinds 1938 en het is er gemoedelijk. Het eten en de koffie zijn er goed en het personeel is vriendelijk. Na ons ontbijt lopen we terug naar het hotel, waar Xandrine zwaait naar een voorbij rijdende brandweerauto. Als we even later de hoek om lopen, komt er weer een brandweerauto langs en Xandrine zwaait nog een keer. Deze keer stopt de brandweerauto en Xandrine mag even kennismaken, in de wagen plaatsnemen en voorop de wagen staan. We bedanken de brandweer vriendelijk en gaan verder naar het hotel.
Bij het hotel laat Xandrine de pool area zien en speelt ze wat met het schaakspel. Ik kijk wat rond en geniet van het uitzicht op de bay. Daarna gaan we naar onze kamers om ons klaar te maken voor een tripje in Miami. We hebben geen vaste plannen, maar willen graag even een kijkje nemen in Little Havana, de Cubaanse wijk. We vragen bij de receptie naar de beste weg en we besluiten om de auto te laten staan en de Miami Metro Mover en de bus te nemen.
Onderweg moeten we van Metromover overstappen op de bus. De Metromover is gratis, maar voor de bus moet betaald worden. Voor een enkeltje betaal je $2.25 en voor een dagkaart betaal je $5.65. Wij nemen 3 dagkaartjes. Xandrine schommelt rond de 42″, dus hoeft nog geen kaartje te kopen. Als we in de buurt van Little Havana komen stappen we uit de bus en lopen van 7th Street naar 8th Street, ook wel Calle Ocho genoemd. We lopen een eind over deze bekende straat in Little Havana. We eten en drinken wat bij La Esquina de La Fama. Hier spreekt men bijna geen Engels, net als in de overige winkels, restaurants en op straat. Na de goede Cubaanse lunch met Cubaanse koffie, lopen we verder over Calle Ocho. We zien de Walk of Fame op de grond. We zien de Domino Club, waar men domino speelt of aan het schaken is. Iets verder stoppen we even bij een Cigar Factory. Hier hebben ze honderden soorten sigaren, maar zelf maken ze hier geen sigaren meer. Naast de Cigar Factory zit Azucar Ice Creeam waar we een ijsje eten.
Daarna is het al wat laat in de middag geworden en lopen we nog een klein stukje verder en daarna weer terug richting bushalte. Onderweg stoppen we nog bij de McDonalds voor een sanitaire stop en word ik nog in het Spaans aangesproken. Ik vertel netjes dat ik geen interesse heb, en Nada wil. Daarna lopen we verder naar de bushalte, waar we een tijdje moeten wachten voordat bus 208 komt. Deze bus brengt ons weer naar het overstap station, waar we overstappen op de Miami Metromover. Wij nemen de Metromover tot College, waar we een klein stukje moeten lopen naar Bayside, een shopping area met vele winkels en restaurants. Hier eten we wat bij Mambo aan het water en daarna gaan we met de Metromover weer terug richting Omni, en van daaruit lopend naar het hotel.

Morgen gaan we weer verder op pad en zullen we via Miami Beach doorrijden langs West Palm Beach, Palm Beach en Wellington om te overnachten in Clewiston.

 

On a truck, to Little Havana and dinner at the Bayside

From Key West to the Heat

Vandaag weer een lange rit voor de boeg. Maar voordat we die rit gaan ondernemen, gaan we nog wat sightseeing doen op Key West. Allereerst ontbijten uiteraard, daarna de spullen inpakken, de auto volladen en dan op pad richting Miami.

Voor het ontbijt hebben we een kleine wandeling voor de boeg op Key West. We lopen een paar blokjes om en komen dan uit bij de Cuban Coffee Queen. Een klein lokaal tentje met weinig zitplaats, maar wel een drukte de hele tijd door. Zo te zien is het een bekend plekje tussen zowel toeristen als lokale bevolking. We kiezen uit wat Cubaanse koffies en wat broodjes en eten die ter plekke op een bankje op. Cubaanse koffie is beter te drinken dan Amerikaanse koffie, maar je moet wel van zoet houden. De koffie wordt al met suiker gezet, dus als je er (per ongeluk) extra suiker in doet is hij wel heel erg zoet.
Na de lekkere koffie en de broodjes lopen we weer via een andere route terug richting hotel. We lopen wat langs de kust en komen langs een van de vele Key Lime Pie shops. We stoppen bij Kermit’s Key Lime Pie en we kopen daar wat verschillende dingen gemaakt met Key Lime limoenen. Er gaan wat snoepjes en sap mee en natuurlijk nemen we ook een stukje pie mee. Deze moet wel snel opgegeten worden, anders “smelt” hij. Hij is lekker, maar niet overweldigend. Misschien zijn wij niet voor Key Lime Pie weggelegd.
Daarna wandelen we verder langs het water en komen daar wat vissen in het water tegen. Sommigen zijn een stuk groter dan Xandrine! Een paar minuutjes later zijn we weer bij het hotel aanbeland. We kijken nog even rond en pakken dan de spullen in de auto en gaan via Duval Street, de hoofdstraat van Key West naar het meest zuidelijke puntje, Southernmost Point. Vanaf dit punt moet je bij mooi weer aan de overkant Cuba kunnen zien liggen. Volgens mij moet je dan wel een verrekijker meenemen en goede ogen hebben, want 90 mijl is nog best een flink eind ver kijken. Het is leuk om meegemaakt te hebben. De rij is redelijk en loopt vrij snel door. Verder is er weinig te beleven rond dit punt, dus stappen we de auto weer in en rijden een stukje verder.
Eigenlijk was ik op zoek naar Mile Marker 0, maar die hebben we zo snel niet kunnen ontdekken. Wel zijn we onderweg een mooie muurtekening tegengekomen en zijn we gestopt bij het Key West Cemetary, waar we wat rondgelopen hebben, Heel veel leguanen gezien hebben en waar het wel een beetje chaotisch aandoet. De graven liggen niet zoals in Nederland naast mekaar in nette rijtjes, maar hier zijn een soort van kavels met daarop bovengrondse graven. Hier en daar netjes, hier en daar verpauperd. En er lopen leguanen rond, legio leguanen.
Na dit interessante uitstapje is het tijd om Key West te verlaten en via de andere Keys onze rit voor te zetten naar het vaste land en de grote stad Miami. Onderweg komen we weer langs de vele Keys, Bahia Honda Beah en de Seven Mile Bridge. Kort na de Seven Mile Bridge stoppen we even om de benen te strekken en wat te drinken bij Sunset Grille. Een mooie bar, waar je kunt zwemmen in de pool en waar je een prachtig uitzicht hebt op de Seven Mile Bridge. We nemen de drankjes mee en gaan verder richting het vaste land.
Als we in Miami aankomen is het niet droog meer. Het komt met bakken, nee met emmers…. nee nog erger, met regentonnen tegelijk uit de hemel. De buien duren niet zo heel lang, maar wat eruit komt vallen is bijna niet te beschrijven. Het is werkelijk een vloedgolf van water. Heel langzaam vervolgen we met onze medestrijders op de weg onze route en komen uiteindelijk bij ons hotel voor de komende nachten aan. We blijven hier een nachtje langer en gaan daarna door richting de andere kant van Florida. Xandrine mag nog even helpen de kaartjes voor de kamer klaar te maken en dan gaan we met onze spullen naar onze kamers, met een prachtig uitzicht.
Als we onze spullen in de kamers hebben en we ons iets opgefrist hebben, gaan we eten bij een pub in het hotel naast ons hotel. Daarna gaan Xandrine en Willy terug naar het hotel. Ze willen eigenlijk zwemmen, maar omdat er onweer in de lucht hangt, mag men de pool niet in. Henk en ik gaan ondertussen naar de American Airlines Arena voor een basketbal wedstrijd tussen de Atlanta Hawks en de Miami Heat. De sfeer in de Amway Center was leuker. Er was bij Orlando de afgelopen keren meer entertainment dan bij de Heat, maar de wedstrijd was goed en we hadden mooie plekken, vanwaar we de wedstrijd goed konden volgen. Uiteindelijk wint Miami de wedstrijd en wij lopen terug naar het hotel. Xandrine is dan al in dromenland en het duurt niet lang of de rest volgt.

 

 

From Key West to the Heat

Sunset on Mallory Square

Na een heerlijke nacht in het Key Largo Resort, kijken we wat rond rond het resort. Xandrine en Willy duiken even het zwembad in en daarna duikt Xandrine nog even het open water in, voordat we verder gaan naar het zuidelijkste eiland, Key West.

De weg naar Key West is een lange weg, de US1 South, die langs, of eigenlijk door, de verschillende Keys gaat. We ontbijten niet op Key Largo, maar we ontbijten onderweg bij Mangrove Mike’s Cafe op Islamorada. Een cafe, waar je niet zou stoppen, als je erlangs zou rijden. Er komen hier voornamelijk locals eten en het ontbijt is hier prima in orde. Na een heerlijk ontbijt rijden we door en stoppen onderweg voor een korte pauze bij Bahia Honda Beach.
Bij Bahia Honda Beach maken we een tussenstop. Het weer is hier weer prachtig en goed warm. We lopen een stukje langs het strand. We vinden wat schelpjes die we meenemen en komen uit bij de oude spoorweg naar Key West. Van daaruit lopen we weer richting de auto en vervolgen onze autorit over de US1 Southbound tichting Key West. Tegen het eind van de middag komen we in Key West aan bij ons hotel voor die nacht, het Hyatt Resort and Spa. Een mooi hotel, met mooi uitzicht en een zwembad vlak aan de zee.
Als we onze spullen naar de kamers hebben gebracht en ons een beetje hebben opgefrist, gaan we wandelend richting Mallory Square, de plek om de zonsondergang te bekijken op Key West. Op Mallory Square spelen verschillende Street Artists (voor fooi). De een speelt een gitaar, de ander zegt waar. Weer een ander is een soort houdini die uit kettingen weet te ontsnappen en weer een ander doet verschillende kunsten op een ladder en een hele hoge eenwieler.
Als het bijna tijd is voor zonsondergang lopen we naar de kust, waar Willy en Xandrine al zitten te kijken naar de zon en voorbij varende schepen. We kijken met honderden andere toeristen naar de ondergaande zon, die helaas verdwijnt achter een wolkendek. Geen supermooie zonsondergang, maar wel een hele mooie dag en een mooie zonsondergang. Als de zon achter de horizon is verdwenen, lopen we nog even wat rond over Mallory Square en gaan dan weer richting hotel terug, om onderweg te stoppen bij Two Friends Patio voor een prima avondeten. Eenmaal terug bij het hotel kijken we nog even bij de pool en gaan dan onze kamers in. Morgen de US1 weer op, richting Miami voor een basketbal wedstrijd.

Sunset on Mallory Square

Drivers start your engines

Vandaag hebben we maar één ding op ons programma. NASCAR Championship Weekend, Ford Eco Boost 400 Finale in Homestead. Florida City ligt niet ver van Homestead af en we zullen dan ook binnen een half uurtje bij Homestead kunnen zijn.

Voordat we naar Homestead rijden, halen we eerst een fatsoenlijke beker koffie bij Starbucks. Daarna ontbijten we bij het hotel. Eenvoudig, maar ruim voldoende ontbijt wat bij de prijs inbegrepen zit. Daarna pakken we onze spullen bijeen en gaan we op pad. We slapen vannacht niet in dit hotel, dus alles gaat weer mee. Na een korte rit zijn we vlakbij de Miami Speedway, maar door niet goed de bordjes gevolgd te hebben, rijden we een extra ronde en zijn we er iets later.

Als we de auto geparkeerd hebben lopen we tussen een hoop (vooral veel grote) auto’s door. Hier en daar staan BBQ’s opgesteld. Sommigen hebben hun hele buitenkeuken meegenomen en staan hier een heel weekend. Een hele belevenis. Yes. Alles kan en alles mag groter. We halen onze passen op bij de Will Call Window en proberen nog wat dollars uit de portable ATM te halen. Als we alles compleet hebben, lopen we nog een stukje over een soort van boulevard van merchandise. Elke coureur heeft hier wel een stand waar ze spullen verkopen. Je kunt het bijna niet zo gek verzinnen of het is er wel te koop (of het is al uitverkocht).
Daarna vervolgen we onze weg en gaan het terrein op. Aangezien we niet zo heel lang meer hebben om de pitstraat te bezoeken, gaan we dat als eerste doen. We lopen onder het circuit door en komen zo bij de pitstraat uit. Hier staan alle pithokjes, waar de karretjes met gereedschap en wielen klaarstaan. Even verderop staan alle race-auto’s naast mekaar opgesteld. Het is er lekker druk. We lopen rustig langs alle auto’s en komen dan uit op de racebaan zelf. Xandrine zet nog even haar handtekening op de muur en we kijken nog wat rond, voordat we weer teruglopen om onze plekken op de tribune op te gaan zoeken.

Onderweg naar onze tribuneplekken, stoppen we nog bij de Coca Cola Fan Zone om wat te eten en te drinken. Bij de ingang krijgen we allen een roze kaartje met een nummer erop. Hiermee doen we mee aan een verloting. Wat dat in houdt weten we nog niet, maar komen we uiteindelijk vanzelf achter, als blijkt dat we met een van onze nummers een groot bord hebben gewonnen van een coureur. Uiteraard met Coca Cola reclame. Aangezien het wat onhandig is om zo’n bord mee te nemen naar Nederland hebben we het kunnen ruilen voor een Coca Cola Spandoek met daarop een aantal coureurs. Buikjes zijn weer gevuld en we gaan door naar de tribune.

Als we op onze plekken zitten gaat het ook bijna beginnen. Eerst worden er veteranen herdacht, wordt het nationale volkslied gezongen en komen er vliegtuigen overvliegen en rijdt men met een gigantische vlag over de baan, voordat de wedstrijd daadwerkelijk van start kan gaan. Het is erg leuk om mee te maken en we hebben ook zeker genoten. Het weer was prachtig en hebben het erg getroffen. Echter vinden we dat we na zo’n 120-130 rondjes het wel gezien hebben. We lopen langzaam aan weer richting uitgang, waar Xandrine nog een aantal keren op de foto gaat met een Police Motor en Police Car.

We lopen weer tussen de grote auto’s en BBQ’s en Outdoor Kitchens heen terug naar de auto en rijden vervolgens binnen een uurtje naar ons volgende hotel op Key Largo, het Key Largo Resort. Een prachtig resort direct aan het water. Daar zie ik op de TV, dat Jimmy Johnson kampioen geworden is, en dat we een explosie van een auto gemist hebben. We gaan nog wat eten in het restaurant, wat niet zo geweldig was, en gaan rusten. Morgen een trip naar Key West.

Drivers start your engines

Welcome to the United States

We zijn er. The United States of America. Een lange rit achter de rug en we zijn allen moe.

De gehele dag bestond vandaag uit reizen. Eerst de rit naar Schiphol, dan het inchecken en afscheid nemen en dan het doen van Tax Free inkopen en op naar het vliegtuig.

Eenmaal in het vliegtuig blijkt dat men ineens van mening is, dat Xandrine niet in haar autostoel, notabene in de USA gekocht en al meerdere keren heen en weer gevlogen met Xandrine erin, niet meer geschikt is om als vlieg-auto-stoel te dienen. Dan maar de eerste vlucht zonder autostoel voor Xandrine.

Dat was flink wennen voor Xandrine en ze is dan ook de hele vlucht wakker gebleven.

Na een vlucht van Schiphol naar Sanford, die een uur korter duurde dan gepland, begint het lange wachten. Eerst het wachten om het autostoeltje terug te krijgen, dan het wachten in de rij bij de Customs and Border Patrol. Daarna mogen we snel door naar buiten en door naar de volgende wachtrij, die van Alamo.

Gelukkig bij Alamo weinig vragen en geen aandrang om een extra verzekering of grotere auto af te nemen. Wel hebben we de pech dat we mogen kiezen uit drie Midsize SUV’s. De eerste blijkt al door een ander paar ingenomen te zijn. De tweede auto heeft een lampje wat niet meer uit wil en de derde heeft juist het omgekeerde, namelijk geen enkel lampje wat aan wil.

Na een kort onderhoud met een Alamo medewerker blijkt dat we uit de rest van de rij ook mogen kiezen, maar voor een kleine tip heeft hij ook wel een andere auto voor ons. Voor $10 extra hebben we nu een Chevrolet Traverse in plaats van een Chevrolet Captiva. We stoppen de koffers en onszelf in de auto en gaan op pad van Sanford naar Lake Mary, waar ons eerste onderkomen is. Het Westin Hotel.

Een groot, luxe hotel, waar een bruiloft aan de gang lijkt te zijn. We brengen onze goederen naar de zesde verdieping en gaan nog wat op zoek naar avondeten. Xandrine heeft de rit naar het hotel niet meer wakker meegemaakt en is ook in het hotel niet meer wakker geworden.

De eerste lange dag zit erop. We hebben een avondmaal van Shula 347 in onze maagjes en gaan zo lekker rusten voordat we morgen de volgende lange rit, met de luxe auto, gaan maken.

 

Welcome to the United States

Der Countdown läuft

Met nog maar een paar dagen te gaan, begint het aftellen nu echt.

Over enkele dagen zitten we in het vliegtuig op weg naar de zon, weg van de kou. We zullen Sinterklaas moeten missen dit jaar, samen met alle gekleurde pieten erbij. Onze vrienden aan de andere kant van de wereld zijn ondertussen al druk bezig met Santa Claus en de Thanksgiving en Christmas turkeys.

Wij hebben de meeste voorbereidingen inmiddels achter de rug. De eerste tien dagen zijn we onderweg en hebben we voldoende ingepland.

Zo zullen we de dag na aankomst een flinke rit maken van Lake Mary naar Florida City. Van daaruit gaan we een dagje naar Homestead Miami International Speedway, waar de laatste NASCAR race van het seizoen gehouden wordt. Vervolgens maken we een trip naar Key Largo en Key West om daarna terug te keren naar Miami.

Daar hebben we al geboekt voor een basketbal wedstrijd van de Miami Heat, regerend kampioen.

Vanuit Miami maken we een uitstapje naar Palm Beach, waar we op zoek gaan naar paarden. Er moeten er een heleboel zijn in die omgeving, dus we zijn erg benieuwd hoe dat is opgezet.

Vanuit Palm Beach dwars door Florida naar de andere kant, waar we in Sarasota verblijven, in de buurt van de Amish.

Dan door naar boven. Via Plant City, waar een heuse BBQ wedstrijd gehouden wordt (PigJam) naar Crystal River, waar de zeekoeien overwinteren. Langs wat parken gaan we dan door naar Ocala om uiteindelijk weer via Sanford te eindigen in Clermont.

In Clermont hebben we ons onderkomen voor de laatste 2,5 weken.

Vanuit Clermont maken we de nodige uitstapjes naar Disney, SeaWorld en Busch Gardens.

Verder zullen we nog wat gaan winkelen en vooral genieten van onze welverdiende, uitgestelde zomervakantie.

De hotels zijn geregeld, de huurauto’s vastgelegd.

De koffers moeten nog gepakt worden, maar dat moet wel lukken.

Wij tellen in ieder geval af. Nog een paar dagen en nachten en de voorpret verandert in vakantiepret.

Der Countdown läuft